Een Liebherr wijnkoelkast is het mooiste wat er is voor wijnliefhebbers, maar ook voor niet wijnliefhebbers. Tijdens de maandelijkse vergadering van duivenmelkers in onze regio, altijd leuk want het is in het dorpscafé en na het formele deel wordt veel informatie uitgewisseld onder het genot van een pilsje, kwam een mooi gesprek op over de voordelen van een wijnkoelkast. Het formele deel duurt eigenlijk altijd veel te lang, enkele bestuurders vinden zichzelf nogal belangrijk en horen zich ook nog eens graag praten. Dus het is even doorbijten, wanneer we weer horen hoe goed onze regio het gedaan heeft in de wedvluchten en hoe goed we georganiseerd zijn. Daarna zoals altijd de opsomming van de cijfers, de boekhouder is en langzaam en saai, niemand luistert en niemand is geïnteresseerd, maar we moeten er doorheen. Laatste vaste punt is altijd jubilarissen, overledenen en eventuele nieuwe leden. Je zult verbaasd zijn dat er nog steeds zoveel animo is voor de duivensport. Het is wel anders dan vroeger, toen waren het echte arbeiders die duiven hadden genomen om af te schakelen van een dag harde arbeid en het leuk vonden in de club met gelijken over de duiven te praten. En natuurlijk mee te doen aan duivenwedvluchten om wat geld terug te verdienen aan de duiven. Er werd ook veel gesproken over eigen voeder experimenten en dergelijke. Tegenwoordig is het zakelijker, de echte arbeider van vroeger bestaat niet meer, steeds meer verschillende mensen met andere beroepen melken nu duiven en het is commerciëler geworden. Voedingssupplementen zijn standaard geworden, er wordt bijna niet meer geëxperimenteerd met voeding, en de wedvluchten zijn langzaam professionele gebeurtenissen. Het gaat tegenwoordig ook om echt veel geld. Rijke Chinezen kopen veel goede duiven voor veel geld weg, het is echt anders geworden. Een ding is hetzelfde gebleven, de saamhorigheid, dat merk je iedere keer weer bij de maandelijks meeting (eigenlijk vooral na de meeting onder het genot van een glaasje bier). Terug naar de laatste vergadering, zoals gezegd we kijken allemaal uit naar de vergadering vanwege het pilsje en het kletsen onder elkaar nadat de vergadering formeel afgesloten is. Ik was redelijk het middelpunt, afgelopen zondag had een duif van mij de wedvlucht vanuit Dijon gewonnen. Dat was niet alleen een enorme sportieve prestatie, maar voor mij ook een leuk geldbedrag (5.000,- Euro vang ik niet iedere zondag). Dan komen altijd de vragen wat ik speciaal gedaan had, of ik toch wat anders met het voer gedaan had, of ik het mannetje “scherp” gemaakt had met een vrouwtje, enz. Ik moet eerlijk zeggen ik had niets speciaals gedaan, het is gewoon een goede duif, de 1ste Chinees heeft zich al bij me gemeld. Langzaamaan lukte het me de aandacht een beetje van me weg te krijgen en het gesprek over een ander onderwerp te sturen. Twee weken terug was ik een lang weekend in Engeland, in het stadje Cornwall, op bezoek van een bekende van mij uit de duivensport. We zaten ´s avonds in zijn stam pub en dronken daar een Guinness bier. Natuurlijk spraken we over duiven. Maar wat mij zo goed aan hem bevalt, hij is vriend, ontstaan door onze gemeenschappelijke hobby, de duiven, maar we mogen elkaar gewoon. Na de duiven begonnen we over vakanties te praten, hij was nog nooit buiten Engeland geweest en wilde deze zomer voor het eerst naar Spanje, of Zuid-Frankrijk, hij was gek op wijn. Een goede bekende van hem in Cornwall importeerde Franse wijnen en had hem gek gemaakt voor Frankrijk. En een andere bekende van hem in Cornwall, ook lid van de dartsclub, handelde in Franse kazen, ook die had hem overtuigd dat Frankrijk een ideaal vakantieland voor hem zou zijn. Ik wil nooit iemand mijn mening opdringen, het beste ontdekt iemand iets zelf of gaat hij er naar op zoek, maar in dit geval kon ik mijn mond niet houden. We drinken altijd in Cornwall in de lokale pub Guinness bier, ik doe dit uit beleefdheid, maar eigenlijk smaakt het me helemaal niet. Ik ben ook een wijnliefhebber, en mag wel zeggen zelfs enigszins wijnkenner, met als voorkeur Franse wijnen. Dus ik zei hem spontaan dat Frankrijk ideaal voor hem zou zijn. Omdat hij absoluut zon wilde, was Zuid-Frankrijk een perfecte vakantiebestemming. De omgeving is mooi, het eten goed, ze hebben ook heerlijke kazen en Franse wijn genoeg. Ik stelde hem voor dat we een glas Bordeaux zouden drinken in plaats van Guinness bier. De pub kocht wijn in bij de ons bekende wijnhandelaar, dus de pub had goede wijnen. Zo draaide ons gesprek van duiven, via Franse kazen en vakantie in Zuid-Frankrijk naar wijnen. Daar kan je altijd over praten en het smaakt ook nog lekker. Mijn vriend bleek ook een behoorlijke kenner te zijn, dat maakt zo´n gesprek altijd een stukje aangenamer, je weet beiden waarover het gaat en je hebt beiden een eerlijke en echte mening. Hij had overigens een bizarre smaak, rode bordeaux en Picpoul de Pinet waren zijn lievelingswijnen. Dat waren toch twee wijnen die wel erg ver uit elkaar lagen wat de smaak betreft. Overigens wegens de Picpoul de Pinet was het idee van vakantie in Zuid-Frankrijk helemaal perfect, de wijn komt uit de Languedoc. Hij vertelde dat hij sinds een jaar ook een Liebherr wijnkoelkast had en dat hij zeer tevreden was. De wijnkoelkast stond in de keuken en in zijn kelder lag de basis voorraad wijnen. In zijn wijnkoelkast in de keuken lagen meestal zo´n 150 flessen witte wijn en wanneer hij bezoek kreeg, plaatste hij ongeveer een ½ uurtje voordat het bezoek zou aankomen, enkele flessen rode wijn in de wijnkoelkast. Dan was de rode wijn iets onder de optimale kamertemperatuur van 17 graden. Je kunt de wijn beter een klein tikje te koud serveren dan te warm, je handen kunnen dit eenvoudig bijsturen. Ik was het met hem eens en ineens vertelde hij me iets anders wat hij ook met de wijnkoelkast deed. Wanneer er een wedvlucht was, stopte hij ook 30 minuten voor de vlucht de duiven in de wijnkoelkast, dan vlogen ze sneller om het weer warm te krijgen. Terug in Nederland heb ik me direct een wijnkoelkast gekocht en afgelopen zondag had hij zich al bewezen. Ik vertelde dit natuurlijk niet op de duivenclub. Maar feit was na een ½ uurtje wijnkoelkast had mijn duif de investering alweer terugverdiend. En mijn wijnkoelkast was mijn geheime wapen geworden.